//Ο Πλατωνικός Ηγέτης (του Ψυχολόγου Άρη Διαμαντόπουλου)

Ο Πλατωνικός Ηγέτης (του Ψυχολόγου Άρη Διαμαντόπουλου)

Σύντομη  Παρουσίαση 
του  Συγγράμματος

Ο  Πλατωνικός 
Ηγέτης

Του Άρη
Διαμαντόπουλου

Υποστράτηγου
ε.α.-Ψυχολόγου

Δρ  Φιλοσοφίας

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Επειδή
ο Πλάτων ανδρώθηκε κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, είναι βάσιμο να
υποστηριχθεί, ότι για την πρόταση του φιλόσοφου βασιλιά πιθανόν να είχε ως
πρότυπη τη διακυβέρνηση του Περικλή, επί πλέον των άλλων πραγματικών συνθηκών.

Επίσης
η μελέτη των πολιτικών έργων του επιτρέπουν να σχηματισθεί η γνώμη, ότι ο
Πλάτων, ανάλογα με τις εποχές και τις πολιτικές συνθήκες, πρότεινε εκείνες τις
αλλαγές στην πολιτική, οι οποίες θα ήταν ωφέλιμες για την Πολιτεία.

Γι’
αυτό τον λόγο στο καταληκτικό του έργο τους «Νόμους» εισηγείται τη μείξη της
μοναρχίας και της δημοκρατίας, την οποία έχει αποδεχθεί και ο Αριστοτέλης στα
«Πολιτικά» του, ως μείξη όμως μεταξύ αριστοκρατίας και δημοκρατίας.

Καταλήγει
σε αυτή την εισήγηση ο Πλάτων, διότι ιστορικά είχε παρατηρήσει, ότι η μοναρχία,
όταν απομακρύνεται από το μέτρο, καταλήγει σε δεσποτισμό και δουλεία και στη
δημοκρατία η μεγάλη ελευθερία καταλήγει σε αναρχία, με συνέπεια να φέρουν δεινά
στην πόλη και στους πολίτες.

Τελικά
στους «Νόμους» μονάρχης έγιναν οι άριστοι νόμοι.

Επιστημονικοποίηση
Πολιτικής

Αλλά
εάν ο Πλάτων θεωρεί ως θεϊκό πολίτευμα την επιστήμη, δεν υστερεί σε ανάλογη
διατύπωση και ο Αριστοτέλης, ο οποίος χαρακτηρίζει ως άριστο πολίτευμα εκείνο
τ’ οποίο θα εξασφαλίσει στην πόλη την ευδαιμονία και τον ειρηνικό πολιτικό βίο
και αυτό είναι η επιστήμη με τη θέληση των πολιτών.

Επίσης,
τόσο στους λόγους του Πλάτωνα όσο και σ’ αυτούς του Αριστοτέλη, δεν
διαπιστώθηκε να ομιλούν περί ιδεολογιών και κομμάτων στη διακυβέρνηση της
πόλης.
Κύριος κορμός των προτάσεών τους είναι η επιστήμη και το άριστο ήθος του
κυβερνήτη.

Όχι
μόνο δεν οραματίσθηκαν κόμματα, αλλά απεναντίας ο Πλάτων χαρακτηρίζει τις
πράξεις αυτών ως ολοκληρωτικά ανίερες, όταν οι άνθρωποι του ενός κόμματος
καταστρέφουν τις περιουσίες και βάζουν φωτιά στα σπίτια των ανθρώπων του άλλου
κόμματος, τότε η Ελλάδα είναι πεσμένη σε βαθειά αρρώστια και επομένως κανένα
από τα κόμματα δεν μπορεί να πει πως έχει πατριωτισμό.

Σκληρότερες
και εκτενέστερες είναι και οι περιγραφές που κάνει ο ιστορικός Θουκυδίδης
επίσης για τα κόμματα, του οποίου οι αναλύσεις είναι παρόμοιες με τη
συμπεριφορά των σημερινών κομμάτων, ότι περισσότερο στην πράξη αποβλέπουν στο
κομματικό όφελος και στην εκλογική τους επιτυχία, παρά στο σύνολο της κοινωνίας
και στην ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας.

Αντί
να καλλιεργούν την φιλία και την ενότητα των πολιτών, αναπτύσσουν τον
ανταγωνισμό και την αντιπαλότητα μεταξύ τους διότι εμπεριέχεται οργανικά στη
φύση τους η διαίρεση, το συμφέρον και κατ’ επέκταση ο διαχωρισμός του
κοινωνικού σώματος.

Επομένως
το κομματικό σύστημα πάσχει οργανικά και πρέπει ν’ αντικατασταθεί από μία άλλη
υγιέστερη δημοκρατική δομή, η οποία θα εξασφαλίζει τη φιλία, την ενότητα και
την ευδαιμονία του συνόλου της κοινωνίας.

Αυτή
η δομή υπαγορεύει την απαλλαγή της πολιτικής από τις ιδεολογίες και την
αντικατάστασή τους από την επιστήμη, όπως αυτή οραματίσθηκαν κατ’ εξοχήν ο
Πλάτων και ο Αριστοτέλης, από τις σκέψεις των οποίων εκπηγάζει και η δική μας
συγκεκριμένη πρόταση.

Μία
δημοκρατία της επιστήμης, της αρχής του ενός και πρώτου ανδρός και την είσοδο
των επαγγελμάτων στη βουλή.

Συνεχίζεται

Το βιβλίο του Άρη
Διαμαντόπουλου «Ο Πλατωνικός Ηγέτης»
διατίθεται από τις Εκδόσεις «ΔΕΣΜΟΣ» Ε. Γιάνναρη 5-  Αθήνα